لینکدونی

جستجوی مطالب

لوگوی دوستان

پیوندها

طراح قالب

نانهاي ايراني 

نان سنگک

اين نان که در صدر نان‌هاي ايــراني قـــرار دارد، از آرد سبوس‌دار تهيه شده و از ديگر ويژگي‌هايخوب آن، طعــم، عطر، مغـــذي بودن و قابليت

سيرکنندگي آن است.

نان سنگک به دليــل دارا بودن مقــدار زيــاديفيبر، هضم آساني داشته و بسـيار مـورد توجــه متخــصصــان تغـــذيه مي‌باشــد.

شيوه پخت سنتي اين نان، شکل و طعم متـمايز آن از ساير نان‌ها سبب شده در فرهنگ و سـفرهايرانــــــي ارزش بالايي يافته و به خصوص براي صبحانه وجود نان سنگک در اولويت قرار گيــرد.

نان بربري

نان بربري نيز، يکي از مطلوب‌ترين و محبوب‌ترين نان‌هاي ايراني به شمار مي‌آيد، به شرطي که خمير آن با استفاده از خمير مايه تهيه شده باشد و تخمير در آن صورت پذيرد و در درجه حرارت يکنواخت و ملايم پخت گردد.

در سال‌هاي اخير برخي از نانوايان به دليل عدم آگاهي  و به منظور صرفه‌جويي در وقت و هزينه، خمير بربري را با جوش‌شيرين به عمل مي‌آورند، غافل از اين  که ارزش غذايي و زمان ماندگاري نان کاهش يافته و دور ريزي و ضايعات آن افزايش مي‌يابد. متاسفانه از جوش‌شيرين در رومال نان بربري نيز استفاده مي‌شود، در حالي که مي‌توان با جايگزين نمودن موادي مناسب، آن را از اين بخش حذف نمود. در زمان‌هاي قديم شاطرها، مايع رومال تهيه شده از زرده تخم‌مرغ را بر روي سطح رويي خمير مي‌کشيدند تا علاوه بر خوش رنگ شدن سطح و نرم شدن بافت، ارزش غذايي نان بربري افزايش يابد که متاسفانه امروزه براي کاستن هزينه‌ها و صرفه‌جويي اقتصادي، اين کار انجام نمي‌شود.

نان لواش و تافتون

آمارها نشانگر مصرف بالاي نان‌هاي لواش و تافتون در بين ايرانيان است. اين نان‌ها مورد پسند ذائقه هموطنان مي‌باشد. اما متاسفانه اين نان‌ها ارزش غذايي بالايي ندارند و معمولا با افزودن جوش‌شيرين و مقدار زيادي نمک تهيه مي‌گردند.

اين نان‌ها به دليل کوتاهي مدت زمان تخمير و پخت، دورريزي و ضايعات زيادي دارند و مصرف زياد اين نان‌ها مشکلاتي از قبيل اختلال در جذب املاح و مسموميت با فلزات سنگين را براي هموطنان ايجاد مي‌نمايد.

تهيه خمير با خمير مايه، زمان پخت بسيار کوتاه، عدم آگاهي و در نتيجه خريد انبوه اين نوع نان‌ها و همچنين نحوه نگهداري نامناسب در منزل باعث شده که ضايعات نان سالانه چند صد ميليارد تومان خسارت به اقتصاد کشور وارد ‌آورد!

راه حل جهانی از نوع سیب زمینی 

سازمان ملل متحد سال ۲۰۰۸ را سال سیب زمینی نامیده است تا از این طریق توجه دولت ها را به کاشت این محصول مهم كه نقشي حياتي در رفع گرسنگي مردم جهان دارد، جلب کند.

به گزارش "الف"، سازمان ملل اعلام كرده است كه اختصاص سال ۲۰۰۸ به سال سیب زمینی International Year of the Potato به دلیل نقش پر رنگی است که اين ماده غذايي در بحران های جهانی نظیر گرسنگی ٬ فقر و محیط زیست دارد.
 
سازمان ملل متحد با راه اندازي يك سايت اينترنتي باعنوان "سال سيب زميني" از سیب زمینی با عنوان «جواهر پنهان» یاد کرده و از دولت ها خواسته است با اختصاص دادن زمین های زیادی برای کاشت آن، مردم کشورشان را از زیر بار گرسنگی آزاد کنند.

سیب زمینی سومین محصول غذایی پرمصرف در جهان است و بعد از گندم و برنج بیشترین میزان استفاده را دارد.

كارشناسان سازمان ملل اعلام كرده اند كه با پیش بینی افزایش جمعیت جهان در دو دهه آینده با سرعت ۱۰۰ ملیون نفر در  سال،  سیب زمینی در تغذیه این جمعیت  جایگاه ویژه ای خواهد داشت.

سازمان ملل معتقد است: با افزایش کشت سیب زمینی در کشورهای جهان از میزان فقرا کاسته شده و باعث افزایش امنیت غذایی می گردد. همچنین با افزایش آگاهی درباره سیب زمینی میتوان به تنوع زیستی انواع گونه های سیب زمینی کمک کرد و توسعه پایدار را افزايش داد.

سیب زمینی که خاستگاه اصلی رویش آن در پرو است در هر شرایط آب و هوایی و هر سطحی از دریا پرورش می یابد به طوری که همه مردم جهان چه در کوه های مرتفع آند ساکن باشند و چه در جزایر استوایی آسیا، قادر به پرورش دادن آن هستند.
این محصول به این دلیل که به آب کمی نیاز دارد و ظرف ۵۰ روز آماده برداشت است، به شدت مورد توجه قرار گرفته است.

"امیلی اندرسون" مدیر پروژه کمک به رواج کشت سیب زمینی در جهان می گوید: «گران شدن جهانی قیمت غذا شوکی جدی برای بسیاری از کشورها به حساب می آید. ما به کمک کاشت سیب زمینی قادر خواهیم بود مردم زیادی را از مرگ ناشی از گرسنگی نجات دهیم.»

وي در این پروژه در تلاش است به کمک دانشمندان و محققانی که در اختیار دارد، بتواند سیب زمینی هایی تولید کند که علاوه بر سیر کردن مردم جهان خاصیت زیادی هم در بر داشته باشد.

اندرسون مانند بسیاری بر این باور است که کاشت سیب زمینی تنها راه حل مبارزه با گرسنگی گسترده در سطح جهان است. او معتقد است سیب زمینی به این دلیل که نیازمند شرایط خاصی برای تولید آن نیست و به کودها و مواد تقویت کننده زیادی نیاز ندارد و خیلی زود هم به بار می نشیند، می تواند جان یک میلیارد نفر در جهان را از گرسنگی نجات دهد.

در پي تاكيدات سازمان ملل و كارشناسان و صاحب نظران تغذيه بر لزوم افزايش كشت سيب زميني و مورد توجه قرار دادن اين محصول، توليد سيب زميني در اغلب كشورها افزايش يافته است.

مردم بلاروس نسبت به دیگر مردم شرق اروپا رکورد بیشترین استفاده از سیب زمینی را دارند به طوری که میانگین مصرف سرانه سیب زمینی آنها ۱۱۷کیلوگرم است.

هند قصد دارد بین ۵ تا ۱۰ سال آینده تولید سیب زمینی خود را دوبرابر کند. چین هم که مردم آن یکی از بزرگ ترین مصرف کنندگان برنج در جهان هستند به علت اینکه در طول تاریخ قحطی ها زیادی را تجربه کرده زمین های زیادی را به کشت سیب زمینی اختصاص داده است. در آفریقا هم سیب زمینی بیشتر از محصولات دیگر کشت می شود.

مقاسه میزان تولید سیب زمینی در جهان در سال ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶:

تولید سیب زمینی بخصوص در کشورهای در حال توسعه در حال افزایش سریع است.

کشورهای در حال توسعه که برای سیر کردن مردم شان زمین های بسیاری را به کاشت این محصول اختصاص داده اند، هم اکنون می توانند از این فرصت طلایی استفاده کنند و با صادر کردن سیب زمینی پول خوبی برای کشورشان فراهم آورند.


در ایران نیز کشت سیب زمین در بسیاری از نقاط کشور رایج است ولی مساله مهم در تولید این محصول نوسان شدید قیمیت در بعضی از فصول و عدم وجود صنایع تبدیلی مناسب برای تولید فرآورده های جانبی سیب زمینی است.

منبع: الف

سهم 65 درصدی صادرات مواد غذایی ایران به روسیه  

جنگ پسته‌ای ایران و آمریکا  

کنسرو کردن مواد غذایی  

مهمترین دشمن مواد غذایی ما باکتریها هستند که پس از چند روز موجب ترش شدن و گندیدن و فاسد شدن آنها می‌گردند. تجربه نشان داده که می‌توان مواد غذایی را بوسیله حرارت دادن و یا سرد کردن و یا خشک کردن و با نگهداشتن در ظروف سربسته و یا افزودن برخی از مواد شیمیایی به آنها در مقابل حمله باکتریها پایدار نمود این عمل پایدار نمودن مواد غذایی را کنسرو کردن می‌گویند.
بوسیله کنسرو کردن ما می‌توانیم مواد غذایی که فقط در یک فصل سال موجود است، در تمام چهار فصل داشته باشیم و همچنین از دورترین نقاط دنیا مواد غذایی را وارد و یا به آنجا صادر کنیم.
● سیر تحولی و رشد

در آمریکا از سال ۱۹۳۸ معمول شده که برای کنسرو کردن پرتغال ، دی فنیل (که بصورت بلورهای بی رنگ می‌باشد) بکار می‌برند.

بعد از جنگ جهانی دوم خشک کردن بسیاری ار مواد غذایی برای ذخیره معمول و متداول شده است. مثلا شیر را بوسیله منافذ ریزی وارد محلی که باد گرم از آنجا می گذرد، می‌نمایند تا آب آن بخار شود بعد بصورت گردی جمع می کنند و به عنوان شیر خشک در ظرف سربسته‌ای نگهداری می کنند.
از زمانهای قدیم روش حرارت دادن مواد غذایی نیز معمول بوده است . مثلا در سال ۱۸۹۸ مدت کوتاهی شیر را تا ۱۰۳ درجه سانتیگراد حرارت دادند و سپس در یک ظرف در بسته‌ای نگهداری کردند بطوری که هوا به داخل ظرف نمی‌رسید که پس از ۲۷ سال ترکیب تغییری نکرده بود.
● انواع روشهای کنسرو کردن

▪ استفاده از مواد شیمیایی :

مواد شیمیایی مناسب برای کنسرو کردن دارای خاصیت میکروب کشی هستند و یا اینکه مانع رشد میکروبها می‌شوند. و در عین حال نیز سموم ناشی از این مواد برای بدن انسان ضرری ندارد. مهمترین این مواد عبارتند از: اسید استیک و اسید فورمیک و اسید لاکتیک و اسید بنزئیک و … می‌باشند.
باکتریها در محیط اسیدی نمی‌توانند زندگی کنند. بهمین دلیل است که باکتریها بر سرکه و جوهر شیر و جوهر درد و جوهر مازو و نظیر اینها اثر نمی‌کنند و آنها را فاسد نمی‌کنند.
▪ خشک کردن :

باکتریها در محیط خشک نمی‌توانند رشد و نمو کنند. زیرا که ۸۵% بدن آنها از آب تشکیل شده است و فقط از مواد غذایی محلول می‌توانند استفاده نمایند. اگر بخواهند خود مواد غذایی را خشک نکنند می‌توانند بوسیله زدن نمک و یا قند زیاد به آن آنها را در مقابل میکروبها پایدار سازند. علت پایدار شدن این است که قند و نمک ، آب میوه و یا آب سایر مواد غذایی را بیرون می‌کشند و از این روست میوه‌هایی که در محلول غلیظ قند می‌اندازیم جمع می‌گردند.

▪ دود دادن :

معمولا مواد غذایی مانند گوشت را پس از نمک زدن دود می‌دهند تا پایدار گردد. در دود چوب درخت آلش و بلوط ، فنل و کرزل و اسید استیک و اسید فورمیک و آلیشد فورمیک و سایر مواد کشنده میکروبها موجودند که در موقع دود دادن آهسته داخل گوشت و سایر مواد غذایی می‌گردند و از فاسد شدن آنها جلوگیری می‌کنند.

▪ سرد کردن :

در سرما همه نوع فعالیتهای حیاتی محدود می‌گردند. باکتری‌ها نیز در برودتهای زیاد نمی‌توانند رشد کنند. مهم این است که مواد غذایی را سریع سرد کنند زیرا در این صورت تولید بلورهای کوچکی از یخ داخل آنها می‌شود و این بلورها منسوج را خراب نمی‌نمایند.

▪ حرارت دادن :

اگر مدت نیم ساعت جسمی را ۶۰ تا ۶۳ درجه حرارت دهند اغلب میکروبهای آن مثل میکروب حصبه و اسهال خونی و حتی اغلب سل هم کشته می‌شوند برخی از مایعات مثل شیر را می‌توان پاستوریزه نمود یعنی کمتر از ۱۰۰ درجه حرارت داد. بدین طریق تا حدی میکروبها کشته می‌شوند.

منبع : آفتاب

بيش از ‪ ۱۳‬ميليون كودك اندونزيايي از سوء‌تغذيه مزمن رنج مي‌برند 

طرح حمایت از صنایع تبدیلی